Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Τζόκερ και στις… Πανελλαδικές

Τζόκερ και στις… Πανελλαδικές

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ 2015

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ 2015
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


Α1. ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
·        - Ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος στίχος- γλώσσα
·         -Σύνθεση στοιχείων ανά τρία (καν-κάνε-καν)
·         -Το αδιανόητο καθ’ υπερβολή « τότε από φως…λαμπυρίζει»

Β1. Η εμφάνιση της φεγγαροντυμένης προσδίδει μεταφυσική διάσταση στο φυσικό φως και το μετατρέπει σε φως υπερφυσικό. Είναι αξιοπρόσεχτο ότι το φως έρχεται από ψηλά και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φως που ταυτίζεται με το θείο. Στοιχεία που αποδεικνύουν τον παραπάνω ισχυρισμό είναι τα εξής:
·         Το φεγγάρι, που καθρεφτίζεται κοντά στην αγαπημένη του ναυαγού, γίνεται το μέσο (η λέξη-κλειδί) για τη μετάβαση της αφήγησης από την αγαπημένη σε μιαν άλλη γυναικεία μορφή, στην οπτασία της φεγγαροντυμένης (αναφορά στο σχήμα της συναισθησίας)( στίχος 10. Απ.3)
·         Ο αφηγητής συνεχίζει να περιγράφει την εικόνα της πάμφωτης φεγγαροντυμένης. Τώρα στρέφει το βλέμμα της προς τα αστέρια, τα οποία παρουσιάζονται προσωποποιημένα να γεμίζουν αγαλλίαση από το κοίταγμά της και να τη λούζουν με το εκθαμβωτικό τους φως, χωρίς ωστόσο να την καλύπτουν, χωρίς να την κάνουν να μη φαίνεται από το εκτυφλωτικό αυτό φως. Η χαρά των αστεριών εκφράζεται με τα πολλά α του στ. 1 - εννέα συνολικά (στίχος 1. απ.4)
·          Ωστόσο η εικόνα της φωτοχυσίας επανέρχεται και συνεχίζει να δίνεται σε ανιούσα κλιμάκωση: ενώ αρχικά η φεγγαροντυμένη φωτίζεται από το δροσάτο φως του φεγγαριού, τώρα την ακτινοβόλησαν τα αστέρια στο στ. 7 η νύχτα γίνεται μέρα, και μάλιστα καταμεσήμερο, πλημμυρίζοντας από φως σαν εκείνο του πάμφωτου μεσημεριάτικου ήλιου. (στίχος 7.απ.4)
·         Τέλος, η λάμψη του φωτός γενικεύεται και κορυφώνεται, καθώς χύνεται σε όλη την πλάση, που έγινε ναός και που λάμπει παντού (χριστιανικός ανιμισμός). Η περιγραφή της εικόνας της φωτοχυσίας γίνεται πιο ζωντανή και παραστατική (σα  να την έχουμε μπροστά μας τη στιγμή της αφήγησης) με τη χρήση του δραματικού     ενεστώτα: πλημμυρίζει, λαμπυρίζει. (στίχος 8.απ.4)

Β2. 
Α) Στο ποίημα αυτό του Δ. Σολωμού ο αφηγηματικός χρόνος δε λειτουργεί ευθύγραμμα, αλλά διασπάται στο πριν και το μετά του ναυαγίου με αναδρομές στο παρελθόν (=αναλήψεις), που είναι και οι περισσότερες, και φειδωλά ανοίγματα στο μέλλον (= προλήψεις). Με τον τρόπο αυτό ο αφηγηματικός μύθος αναπτύσσεται σε τέσσερα επίπεδα, τις «εποχές» σύμφωνα με το Σολωμό:
α' εποχή= ο χρόνος του ναυαγίου και της θαυμαστής εμπειρίας, που κατέχει και τη μεγαλύτερη έκταση
β' εποχή= η προϊστορία του ήρωα στην Κρήτη
γ' εποχή= η ζωή του ήρωα ως πρόσφυγα μετά το ναυάγιο και το χαμό της αγαπημένης του
δ' εποχή= ο οραματισμός της Έσχατης Κρίσης.
Με βάση τα παραπάνω στο απόσπασμα 5(22) διακρίνουμε τα εξής χρονικά επίπεδα:
Χρόνος ιστορίας: στίχοι 1-4, 10-12, 21-22 (το βασικό αφηγηματικό επεισόδιο, ήρωας-ναυαγός)
Χρόνος αφήγησης : 5-9, 13-14 ( αφηγηματικό παρόν όπου έρχεται με πρόληψη, ήρωας- ζητιάνος)
Χρόνος προϊστορίας στην Κρήτη: 16-20 ( οι πολεμικές του περιπέτειες στην Κρήτη όπου πηγαίνει με ανάδρομη αφήγηση, ήρωας- πολεμιστής) 

Β) Αυτή η θεσπέσια και ολόφωτη μορφή, αφού στάθηκε και κοίταξε τα αστέρια, στο τέλος έστρεψε το κεφάλι της και το βλέμμα της προς τον Κρητικό, που βρισκόταν μπροστά της μέσα στα νερά της θάλασσας, και τον κοίταζε στρέφοντας το ενδιαφέρον της προς αυτόν, σαν να την είχε μαγνητίσει, ενώ κι εκείνος την κοίταζε, προφανώς εκστατικός. Και το ένα και το άλλο κοίταγμα ήταν παρατεταμένα και επίμονα, όπως υποδηλώνεται από τον παρατατικό των ρημάτων. Η δυνατή έλξη των δύο προσώπων προβάλλεται με τα ακόλουθα στοιχεία τεχνικής:
·         Η φεγγαροντυμένη και η στροφή του βλέμματός της στον Κρητικό π α ρ ο μ ο ι ά ζ ο ν τ α ι με μια πυξίδα και με την μαγνητική βελόνα της, που στρέφεται πάντα ,στο Βορρά. Η πετροκαλαμίθρα ήταν  είδος πρωτόγονης (επιπλέουσας σε δοχείο με νερό) μαγνητικής βελόνας από καλάμι, δείκτης πυξίδας· Το φαινόμενο του μαγνητισμού αξιοποιήθηκε μεταφορικά για την έλξη μεταξύ ψυχών, πνευμάτων, σωμάτων σε πάμπολλα κείμενα ήδη από την αρχαιότητα.
·         για να υπογραμμιστεί αυτή η στροφή προς τον Κρητικό, χρησιμοποιείται το σχήμα άρσης και θέσης (Όχι στην κόρη, αλλά σ' εμέ).
·         για να παρουσιαστεί πιο παραστατικά και ζωντανά η κίνηση της φεγγαροντυμένης χρησιμοποιείται ο δραματικός ενεστώτας (κλίνει).

Γ1.
Α) Ο Κρητικός έβλεπε τη φεγγαροντυμένη έχοντας την εντύπωση ότι την είχε γνωρίσει στο πολύ μακρινό παρελθό ως εξιδανικευμένη μορφή, η οποία έρχεται τώρα ως ανάμνηση ευχάριστη και σχεδόν ξεχασμένη' ωστόσο δε θυμόταν αν αυτή τη μορφή την είχε δει στην πραγματικότητα θαυμάζοντάς την ως εικόνισμα μέσα σε ναό (θρησκευτικό βίωμα στιχ. 14)ή αν την είχε πλάσει με τη φαντασία του ως ιδανική αγαπημένη, (ερωτικό ίνδαλμα στιχ. 15)ή αν αυτή ήταν μια πάλι φανταστική μορφή των ονείρων της βρεφικής ακόμη ηλικίας του (παιδικό, φαντασιακό βίωμα στιχ. 16)
Αυτή η αναζήτηση της μορφής από τον ήρωα (στ. 13-18) στο μακρινό παρελθόν έχει υποστηριχτεί  ότι είναι σχετική με τον ιδεαλισμό του Σολωμού, που ανάγεται στη μελέτη του Πλάτωνα και στην υιοθέτηση της θεωρίας του για τον κόσμο των ιδεών. Σύμφωνα με αυτήν, όσα αντιλαμβανόμαστε σ' αυτό τον κόσμο με τις αισθήσεις δεν είναι αληθινά παρά μόνο είδωλα, ομοιώματα των πραγματικών όντων, των ιδεών (των προτύπων), που βρίσκονται στον πραγματικό (νοητό, «ιδεατό») κόσμο. Αυτό τον αληθινό κόσμο η ψυχή τον έχει γνωρίσει στο παρελθόν, σε ένα προσωματικό στάδιο, και με την ανάμνηση αναγνωρίζει στα είδωλα τα αληθινά όντα, τις ιδέες.
Β) Μετά την επαφή με το δάκρυ της φεγγαροντυμένης, το χέρι του Κρητικού χάνει όχι μόνο την πολεμική αλλά και τη βιοποριστική αγωνιστικότητα του και μετατρέπεται σε χέρι ζητιάνου. Εξομολογείται ότι  έχει χάσει πια την επιθετικότητα και την αντρειοσύνη του πολεμιστή και έχει καταντήσει ένας δυστυχισμένος ζητιάνος, που απλώνει το χέρι στους περαστικούς για να ζητήσει λίγο ψωμί, ζώντας μια ταπεινωτική και εξευτελιστική ζωή.  Αυτό όμως αποτελεί αναμφισβήτητα μια ριζική αλλαγή στο ήθος του ήρωα και οπωσδήποτε την πρώτη και σημαντικότερη επίδραση του δακρύου της Φεγγαροντυμένης. Η  μετάβαση από την άρση (από πολεμιστής) στη θέση (ζητιάνος) δείχνει τη νέα στάση και το νέο ήθος του ήρωα, για τον οποίο η πλήρωση μέσα στην αγάπη του άλλου έρχεται όχι ως αποτέλεσμα ανάγκης αλλά συνειδητής επιλογής. Δεν έχουμε συνεπώς ένα πέρασμα από τη δράση και την αξιοπρέπεια στην αδράνεια και την αναξιοπρέπεια, αλλά μια μετάβαση από την ηθική του μίσους στην ηθική της αγάπης.

Δ1.
Ομοιότητες
·         η επιφάνεια μιας θεϊκής γυναικείας παρουσίας με απόλυτη ομορφιά και χάρη,  που προκαλεί έντονα συναισθήματα στον ήρωα( φεγγαροντυμένη-νεράιδα)
·         η επίδραση που ασκεί στη φύση (εκοίταξε τα αστέρια και εκείνα αναγαλλιάσαν-ανατριχιάζει η θάλασσα ),η οποία γοητεύεται από την παρουσία της

Διαφορές
·         Σολωμός: η δράση εκτυλίσσεται τη νύχτα, Καρυωτάκης: διαδραματίζεται  τη μέρα
·         Σολωμός: ο ήρωας βρίσκεται στο πέλαγος, Καρυωτάκης:  παρακολουθεί την οπτασία από το ακρογιάλι
·         Σολωμός: η οπτασία ξετυλίγεται μέσα από το φεγγάρι, Καρυωτάκης: εμφανίζεται μέσα από τα βράχια


Επιμέλεια:
Θεανώ Χάτζη




Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ Α
Α1.    γ
Α2.    α
Α3.    β
Α4.    β
Α5.    δ

ΘΕΜΑ Β

Β1.    1        Β
          2        Α
          3        Α
          4        Β
          5        Β
          6        Α
          7        Α
          8        Β

Β2.    σελ.18 «Οι ιοί έχουν σχετικά απλή δομή …... απαραίτητων για τον πολλαπλασιασμό του »

Β3.    σελ 13-14 «Σε αντίξοες συνθήκες ….. τρόπο επιβίωσης. »

Β4.    σελ. 107 «Εξαιτίας του φαινομένου …. τις εξωτερικές επιφάνειες τους.  »

Β5     σελ.120 « Η βιολογία όπως κάθε άλλη επιστήμη …. προγενέστεροι οργανισμοί. »


ΘΕΜΑ Γ

Γ1.     Διάγραμμα 4

Το διάγραμμα απεικονίζει άμεση παραγωγή αντισωμάτων από τον οργανισμό και σε μεγάλη συγκέντρωση. Ο οργανισμός επομένως διέθετε λεμφοκύτταρα μνήμης τα οποία ενεργοποιήθηκαν από την είσοδο του αντιγόνου για δεύτερη φορά οπότε ξεκινά αμέσως  η έκκριση αντισωμάτων.
Πρόκειται για δευτερογενή ανοσοβιολογική απόκριση.

Γ2.     Διάγραμμα 3

Το διάγραμμα απεικονίζει την είσοδο πολλών αντιγόνων ταυτόχρονα στον οργανισμό τα οποία δεν πολλαπλασιάζονται.
Πρόκειται επομένως για νεκρούς ή εξασθενημένους μικροοργανισμούς  οι οποίοι περιέχονται στο εμβόλιο ( τεχνητός τρόπος ενεργητικής ανοσίας ) και οι οποίοι δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν.


Γ3.     Διάγραμμα 4

Το διάγραμμα απεικονίζει καθυστερημένη παραγωγή αντισωμάτων από τον οργανισμό και σε μικρή συγκέντρωση.
Πρόκειται για πρωτογενή ανοσοβιολογική απόκριση. Το εμβόλιο όπως θα έκανε ο ίδιος ο μικροοργανισμός εάν ερχόταν με φυσικό τρόπο σε επαφή για πρώτη φορά με τον οργανισμό ενεργοποιεί τον ανοσοβιολογικό μηχανισμό για να παράγει αντισώματα και κύτταρα μνήμης. Η δράση των εμβολίων είναι έμμεση αλλά η διάρκεια τους παροδική. Τα εμβόλια χορηγούνται πάντα προληπτικά και επομένως πρόκειται για την πρώτη επαφή του οργανισμού με το συγκεκριμένο αντιγόνο. Δηλαδή το εμβόλιο ενεργοποιεί την πρωτογενή ανοσοβιολογική απόκριση με την μόνη διαφορά ότι το άτομο που εμβολιάζεται δεν εμφανίζει συνήθως τα συμπτώματα της ασθένειας και φυσικά δεν την μεταδίδει.

Γ4.     Διάγραμμα 2

Τα κυτταροτοξικά Τ- λεμφοκύτταρα ενεργοποιούνται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία το αντιγόνο είναι ένα κύτταρο, δηλαδή καρκινικό κύτταρο, κύτταρο μεταμοσχευμένου ιστού ή κύτταρο μολυσμένο από ιό.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο άνθρωπος μολύνθηκε από βακτήριο άρα δεν πρόκειται να ενεργοποιηθούν κυτταροτοξικά Τ- λεμφοκύτταρα.

Γ5.
Συμπτώματα ασθένειας (λοίμωξη) εμφανίζονται όταν τα αντιγόνα που εισέρχονται στον οργανισμό εγκαθίστανται και πολλαπλασιάζονται. Επομένως προκειμένου να μην εμφανιστούν συμπτώματα στον συγκεκριμένο άτομο θα πρέπει τα αντιγόνα να μην προλάβουν να πολλαπλασιαστούν.

Τρείς πιθανοί λόγοι για τους οποίους ο άνθρωπος δεν εμφανίζει τα συμπτώματα της ασθένειας μπορεί να είναι :

· Να έχει εμβολιαστεί στο παρελθόν για το συγκεκριμένο βακτήριο οπότε διαθέτει λεμφοκύτταρα μνήμης τα οποία θα ενεργοποιηθούν άμεσα και θα ξεκινήσει η έκκριση αντισωμάτων .Θα πραγματοποιηθεί δευτερογενής ανοσοβιολογική απόκριση με αποτέλεσμα την άμεση εξουδετέρωση των αντιγόνων. (ενεργητική ανοσία με τεχνητό τρόπο).

· Να έχει έλθει σε επαφή στο παρελθόν με φυσικό τρόπο με το συγκεκριμένο βακτήριο οπότε διαθέτει λεμφοκύτταρα μνήμης . Ενεργοποιείται η δευτερογενής ανοσοβιολογική απόκριση με αποτέλεσμα την άμεση εξουδετέρωση των αντιγόνων . (ενεργητική ανοσία με φυσικό τρόπο).

· Να δεχθεί ποσότητα ορού, ο οποίος περιέχει έτοιμα αντισώματα για το συγκεκριμένο βακτήριο τα οποία και θα το εξουδετερώσουν άμεσα.(παθητική ανοσία με τεχνητό τρόπο)



Εναλλακτικά με δεδομένο ότι πρόκειται για βακτήριο θα μπορούσε να χορηγηθεί στον άνθρωπο ισχυρή δόση αντιβιοτικού το οποίο και θα εξουδετέρωνε τα αντιγόνα.


ΘΕΜΑ Δ

Δ1.
Η τροφική αλυσίδα στο οικοσύστημα είναι
δένδρα → κουνέλια → γεράκια → πρωτόζωα

Συνολικά τα κουνέλια στο οικοσύστημα είναι
25 + 175 = 200

Σελ. 76       Ορισμός τροφικής πυραμίδας

πρωτόζωα 10000

γεράκια 10


κουνέλια 200


δένδρα  1000



Δ2.
Το 1 κουνέλι  ζυγίζει  1 kg
Τα 200 κουνέλια ζυγίζουν Χ kg

X = 200 kg

Άρα η συνολική βιομάζα των κουνελιών είναι 200 kg
.

Σελ. 77       « Η ενέργεια ….. η βιομάζα του »

Με δεδομένο ότι μόνο το 10 % της βιομάζας ενός τροφικού επιπέδου μεταφέρεται στο επόμενο καθώς το 90% χάνεται ισχύει

Βιομάζα τροφικού επιπέδου = 10% Βιομάζα προηγούμενου τροφικού επιπέδου

Με τη βοήθεια του παραπάνω τύπου και με δεδομένο ότι η συνολική βιομάζα των κουνελιών έχει υπολογιστεί ίση με 200 kg υπολογίζονται οι βιομάζες των υπόλοιπων τροφικών επιπέδων καθώς οι τροφικές σχέσεις μεταξύ τους είναι αποκλειστικές.

Βιομάζα κουνελιών = 10% Βιομάζα δένδρων
Βιομάζα δέντρων=2000 kg

Βιομάζα γερακιών = 10% Βιομάζα κουνελιών
Βιομάζα γερακιών=20 kg


Βιομάζα πρωτοζώων = 10% Βιομάζα γερακιών
Βιομάζα πρωτοζώων=2 kg




πρωτόζωα 2 kg


γεράκια 20 kg


κουνέλια 200 kg

δένδρα  2000 kg




Τα 10 γεράκια  ζυγίζουν 20 kg
Το 1 γεράκι ζυγίζει  Χ kg

Χ =2 kg

Άρα η μέση βιομάζα ενός γερακιού είναι 2 kg.
Δ3.
Η βιομάζα πλέον των παραγωγών δηλαδή των δένδρων είναι 400 kg.
Επομένως οι βιομάζες των υπόλοιπων οργανισμών είναι

Βιομάζα κουνελιών = 10% Βιομάζα δένδρων
Βιομάζα δέντρων= 40 kg

Βιομάζα γερακιών = 10% Βιομάζα κουνελιών
Βιομάζα γερακιών=4 kg


Το 1 γεράκι ζυγίζει  2 kg
Συνολικά  Χ γεράκια  ζυγίζουν 4 kg

Χ =2  γεράκια

Άρα ο αριθμός των γερακιών που μπορεί να υποστηρίξει πλέον το οικοσύστημα είναι 2.


Δ4.
Η επιτυχία στον  αγώνα για την επιβίωση δεν είναι  τυχαία. Εξαρτάται από το είδος των χαρακτηριστικών που έχει κληρονομήσει ένας οργανισμός από τους προγόνους του.


Σελ. 126     Ορισμός φυσικής επιλογής « Η διαδικασία ….. φυσική επιλογή »

Σελ. 129     «Η δράση της φυσικής επιλογής είναι τοπικά και χρονικά προσδιορισμένη ….. χρονική στιγμή .»


Στον πληθυσμό των κουνελιών υπήρχαν κουνέλια με ανοιχτόχρωμο και κουνέλια με σκουρόχρωμο χρώμα τριχώματος ( ποικιλομορφία ).

Όταν το έδαφος του οικοσυστήματος ήταν σκουρόχρωμο η φυσική επιλογή ευνοούσε τα σκουρόχρωμα κουνέλια γιατί διακρίνονταν δυσκολότερα από τους θηρευτές τους, τα γεράκια, σε σχέση με τα ανοιχτόχρωμα κουνέλια. Για αυτό το λόγο επικράτησαν στο μικρό δασικό οικοσύστημα, αφού είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης και μεταβίβασης του χαρακτηριστικού τους σε επόμενες γενιές.

Όταν τα κουνέλια μετανάστευσαν  λόγω της πυρκαγιάς στο γειτονικό θαμνώδες οικοσύστημα με ανοιχτόχρωμο έδαφος, η δράση της φυσικής επιλογής αντιστράφηκε.

Το προσαρμοστικό πλεονέκτημα το είχαν πλέον τα ανοιχτόχρωμα κουνέλια που ήταν περισσότερο δυσδιάκριτα στους θηρευτές τους. Η φυσική επιλογή ευνόησε άρα τα ανοιχτόχρωμα κουνέλια και  έτσι βαθμιαία άρχισαν να επικρατούν αριθμητικά, καθώς επιβίωναν περισσότερο και μεταβίβαζαν με μεγαλύτερη συχνότητα τον ανοιχτό χρωματισμό τους στις επόμενες γενιές (καμπύλη Α). Τα σκουρόχρωμα κουνέλια σταδιακά λιγόστευαν αφού εξαφανίζονταν (καμπύλη Β).

Επιμέλεια:
Ήρα Αναστασοπούλου




Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 2015

ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ:
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ

  Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης 
    Οι χώροι θέασης και ακρόασης που δημιούργησε η ελληνική αρχαιότητα αποτελούν για πολλούς λόγους μιαν από τις πιο σημαντικές ομάδες μνημείων της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.
  Πρώτα απ’ όλα, γιατί οι χώροι αυτοί, ως τόποι μαζικής συγκέντρωσης, για θρησκευτικούς, πολιτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, εκφράζουν στην αρχιτεκτονική με τον προφανέστερο τρόπο τη δημοκρατική αντίληψη για τη ζωή και την έντονη αίσθηση κοινότητας που χαρακτήρισε τον αρχαίο βίο. Τα σχετικά αρχιτεκτονικά σχήματα εκείνης της δημιουργίας (θέατρα, βουλευτήρια κλπ.) εξακολουθούν μέχρι σήμερα να εξυπηρετούν ανάλογες δραστηριότητες.
  Ένας δεύτερος λόγος για την ιδιαίτερη σημασία αυτών των χώρων είναι ότι το θέαμα και ο λόγος που αναπτυσσόταν μέσα σ’ αυτούς, ιδιαίτερα το ψυχαγωγικό θέαμα, με την πραγματική έννοια της ψυχαγωγίας, της αγωγής της ανθρώπινης ψυχής, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά πολιτισμικά αγαθά. Από τη γέννηση του δράματος στους χώρους λατρείας της αρχαίας Ελλάδας μέχρι και σήμερα ο λόγος και η δράση που εκτυλίσσεται μέσα σε θεατρικούς χώρους παράγουν πολιτισμό.
  Και ένας τρίτος λόγος είναι ότι στο χώρο της Μεσογείου, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, σώζονται σε μεγάλο αριθμό οι χώροι στους οποίους ασκήθηκε από την εποχή της διαμόρφωσής της η θεατρική δημιουργία. Οι χώροι αυτοί, περισσότερο από όσο όλα τα άλλα κατάλοιπα του παρελθόντος, ασκούν στη σύγχρονη κοινωνία αλλά και τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, μιαν ιδιαίτερη πρόκληση επαφής του παρόντος με το παρελθόν, επειδή προσφέρονται κατ’ εξοχήν για χρησιμοποίησή τους με την ίδια λειτουργία για την οποία σχεδιάστηκαν. Αυτή η επαφή του παρόντος με το παρελθόν, όχι μόνο των ειδικών αλλά και του ευρύτερου κοινού, είναι μια βασική επιδίωξη της σύγχρονης αρχαιολογίας, η οποία βλέπει τη δικαίωσή της στη βίωση από την κοινωνία του ιστορικού περιεχομένου και του μηνύματος ζωής των μνημείων. Αλλά και από την άλλη πλευρά, η βίωση των μνημείων και η ένταξή τους στη ζωή εξελίσσεται από τάση σε απαίτηση της σύγχρονης κοινωνίας.
  Η επιδίωξη της συνάντησης της σύγχρονης δημιουργικότητας και των διαμορφωμένων από το δημιουργικό παρελθόν σχημάτων θεατρικών χώρων, που εξυπηρετεί την παραπάνω απαίτηση, θέτει, βέβαια, προβλήματα, αφού τα αρχαία θέατρα και οι άλλοι χώροι θέασης, όπως τα ωδεία, τα στάδια κλπ., είναι πλέον μνημεία, όλα με μικρότερες ή μεγαλύτερες φθορές και καταπονήσεις. Τα περισσότερα μάλιστα σώζονται αποσπασματικά, μέχρι σημείου αδυναμίας αναβίωσης και εξυπηρέτησης της κατά προορισμόν λειτουργίας τους.
  Τα προβλήματα αυτά δεν πρέπει, βέβαια, με κανέναν τρόπο να οδηγούν σε αρνητική τοποθέτηση για τη σύγχρονη χρήση των κατάλληλων για τη δραστηριότητα αυτή μνημείων. Η επαφή του κοινού με τα μνημεία, και ιδιαίτερα στην περίπτωση αυτή η βίωση από το ευρύ κοινό σύγχρονων προβληματισμών και καλλιτεχνικών εκφράσεων μέσα από το ιστορικό περιβάλλον, είναι ο καλύτερος και αποτελεσματικότερος τρόπος προσέγγισης και οικείωσης της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Αλλά είναι, παράλληλα, και ο δραστικότερος τρόπος δημιουργίας στην ευρύτερη κοινωνία συνείδησης εκτίμησης και προστασίας των μνημείων μας.
  Η καταγραφή όλων των μνημείων αυτών –των πολύ ή λιγότερο γνωστών, των εντοπισμένων αλλά μη ερευνημένων, αλλά και εκείνων των οποίων γνωρίζουμε ακόμη την ύπαρξη μόνο από αρχαίες μαρτυρίες– με όλα τα δεδομένα τους, δηλαδή την ιστορία τους, τα χαρακτηριστικά τους, την κατάστασή τους και τις δυνατότητες χρήσης ή απλής ανάδειξής τους, θα προσφέρει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στη συστηματικότερη διαχείριση αυτού του πλούτου.
  Η όσμωση1 αρχαιολόγων, ανθρώπων του θεάτρου, παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων διανοητών είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει ένα πολύ καλό κλίμα για μια κοινή προσπάθεια ισορροπημένης και συνετής προσέγγισης του είδους αυτού των μνημείων.
  Η καλλιέργεια, εξάλλου, με διάφορες εκδηλώσεις στο ευρύτερο κοινό της τάσης αυτής απέναντι στα μνημεία θα αποτελέσει ουσιαστική θετική συμβολή, αφενός, στην ολοκληρωμένη προστασία τους (ενεργητική προστασία και από το ευρύ κοινό) και, αφετέρου, στη δημιουργική βίωση των αρχαίων χώρων θέασης.

Β. Λαμπρινουδάκης, «Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης», 
στον συλλογικό τόμο «Διάζωμα» κίνηση πολιτών για την ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων, Εκδόσεις Διάζωμα 2009 (Διασκευή).

1 όσμωση ή ώσμωση: (μτφ.) η αλληλεπίδραση.


ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

A1. Να γράψετε στο τετράδιό σας την περίληψη του κειμένου που σας δόθηκε (100-120 λέξεις).
 Μονάδες 25

Β1. Να επαληθεύσετε ή να διαψεύσετε , σύμφωνα με το κείμενο, τις παρακάτω διαπιστώσεις, γράφοντας στο τετράδιό σας, δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση, τη λέξη Σωστό, αν η πρόταση είναι σωστή, ή τη λέξη Λάθος, αν η πρόταση είναι λανθασμένη:
α. Ο συγγραφέας συσχετίζει τους αρχαίους θεατρικούς χώρους με τη δημοκρατία.
β. Ο συγγραφέας θεωρεί το αρχαίο θέατρο διασκέδαση και όχι πραγματική ψυχαγωγία.
γ. Κατά τον συγγραφέα, δεν θα πρέπει σήμερα να γίνονται θεατρικές παραστάσεις στα αρχαία θέατρα.
δ. Ο συγγραφέας δεν θα συμφωνούσε με τη διοργάνωση σύγχρονων μαθητικών αγώνων ρητορικής σε ένα αρχαίο βουλευτήριο.
ε. Κατά τον συγγραφέα, η χρήση των αρχαίων θεάτρων σε σύγχρονες εκδηλώσεις μπορεί να συμβάλει στην προστασία και ανάδειξή τους .
 Μονάδες 10

Β2. α) Να βρείτε τους τρόπους ανάπτυξης της έβδομης παραγράφου του κειμένου (Η καταγραφή … αυτού του πλούτου) και να δικαιολογήσετε την απάντησή σας.
Μονάδες 4
β) Να αντικαταστήσετε τις διαρθρωτικές λέξεις-εκφράσεις με άλλες (λέξεις-εκφράσεις) που να διατηρούν τη συνοχή του κειμένου: Πρώτα απ’ όλα (στη δεύτερη παράγραφο) παράλληλα (στην έκτη παράγραφο) εξάλλου (στην ένατη παράγραφο).
Μονάδες 6

Β3. α) Να γράψετε ένα συνώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου: εκτυλίσσεται, κατάλοιπα, επιδίωξη, προσέγγισης, ολοκληρωμένη.
Μονάδες 5
β) Να γράψετε ένα αντώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου: αναπτυσσόταν, δράση, ερευνημένων, γνωρίζουμε, ανάδειξης.
 Μονάδες 5

Β4. α) Να αιτιολογήσετε τη χρήση της διπλής παύλας στην παρακάτω περίπτωση: –των πολύ … αρχαίες μαρτυρίες– (στην έβδομη παράγραφο).
Μονάδες 2
β) Ποιο ρηματικό πρόσωπο κυριαρχεί στο κείμενο; Να δικαιολογήσετε την επιλογή του συγγραφέα.
Μονάδες 3

Γ1. Σε ομιλία που θα εκφωνήσετε σε ημερίδα του Δήμου σας με θέμα «Προστασία και αξιοποίηση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς», να εκθέσετε τις απόψεις σας (500-600 λέξεις) σχετικά με:
α) τους λόγους για τους οποίους πρέπει το ευρύ κοινό να πλησιάσει και να γνωρίσει τους χώρους και τα μνημεία της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και
β) τις δραστηριότητες με τις οποίες οι πολίτες και ειδικότερα οι νέοι θα εξοικειωθούν με αυτά.
Μονάδες 40

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Α1. ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Θ.Κ.
ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ

1Η: 
ΤΑ Μ.Π.Κ. ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
2Η:
ΑΠΟΤΕΛΕΣΑΝ ΧΩΡΟΥΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ,
Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΑΓΑΘΟ
3Η:
ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΧΩΡΟΥΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ
ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
4Η:
ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΗ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ
5Η:
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ,
ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΦΘΟΡΑΣ ΑΡΚΕΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ
6Η: 
ΤΑ (ΠΑΡΑΠΑΝΩ) ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΝ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ, ΑΦΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟΝ ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΕΠΑΦΗΣ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥΣ
7Η: 
Η ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ
ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥΣ
8Η: 
ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΕΙΔΙΚΩΝ / ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ/ ΔΙΑΝΟΗΤΩΝ ΘΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ
ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ
9Η :
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ - ΩΘΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Β1.
α. Σωστό
β. Λάθος
γ. Λάθος
δ. Λάθος
ε. Σωστό

Β2. 
α) Η παράγραφος αναπτύσσεται με:
ΔΙΑΙΡΕΣΗ: στο τμήμα «των πολύ ή λιγότερων …αρχαίες μαρτυρίες», όπου παρουσιάζονται είδη των μνημείων  (διαιρετέα έννοια τα μνημεία) ως προς τη γνώση μας γι΄αυτά
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: στο τμήμα «δηλαδή την ιστορία τους, …απλής ανάδειξής τους», όπου επεξηγούνται συγκεκριμένα δεδομένα των μνημείων
(Ίσως γίνει δεκτό και ΑΙΤΙΟ-ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ στο κύριο νόημα της παραγράφου «Η καταγραφή όλων των μνημείων αυτών θα προσφέρει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στη συστηματικότερη διαχείριση αυτού του πλούτου. (αίτιο = η καταγραφή όλων των μνημείων και αποτέλεσμα = η συστηματικότερη διαχείριση αυτού του πλούτου))

β)
Πρώτα απ’ όλα: αρχικά, κατ΄ αρχάς, πρωτίστως
παράλληλα: ταυτόχρονα, συγχρόνως, συνάμα, επιπλέον
εξάλλου: άλλωστε, εκτός των άλλων (επιπλέον)

Β3. 
α) ΣΥΝΩΝΥΜΑ
εκτυλίσσεται: διαδραματίζεται, ξετυλίγεται, συμβαίνει, πραγματοποιείται
κατάλοιπα : υπόλοιπα, υπολείμματα, απομεινάρια
επιδίωξη : στόχος, σκοπός (προσπάθεια)
προσέγγισης : πλησιάσματος, επαφής (γνωριμίας)
ολοκληρωμένη : πλήρη, καθολική, σφαιρική

β) ΑΝΤΩΝΥΜΑ
αναπτυσσόταν : συμπτυσσόταν, περιοριζόταν (παρήκμαζε)
δράση : αδράνεια, απραξία
ερευνημένων : ανεξερεύνητων, ανεξέταστων (ανεξιχνίαστων)
γνωρίζουμε : αγνοούμε
ανάδειξης : απόκρυψης, υποβάθμισης (παραμέλησης)

Β4. 
α) Η διπλή παύλα χρησιμοποιείται, γιατί το περιεχόμενό της αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα και διασαφήνιση του νοήματος που προηγείται, αποτελεί σημαντική παρεμβολή στη ροή του λόγου (εδώ διευκρινίζονται κατηγορίες αρχαίων μνημείων)

β) Στο κείμενο κυριαρχεί το γ΄ ρηματικό πρόσωπο (ενικού και πληθυντικού), γιατί ο συγγραφέας δείχνει έτσι αντικειμενική προσέγγιση του θέματος, ουδέτερη και σφαιρική στάση, θέσεις και ιδέες ευρύτερα αποδεκτές, προσδίδοντας και ιδιαίτερη σοβαρότητα, επισημότητα και κύρος στην ανάλυσή του.


Γ.

ΚΟ: ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ (Μ.Π.Κ.)

1ο ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ: ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΜΕ ΤΑ Μ.Π.Κ. (ΠΟΙΑ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΠΑΦΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ)

2ο ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ: ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ /
ΝΕΩΝ ΜΕ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ      
ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ -> Μ.Π.Κ. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ…
Ή
ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΑ Μ.Π.Κ. ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΩ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ…

ΔΟ1 
ΕΠΑΦΗ ΚΟΙΝΟΥ / ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ Μ.Π.Κ. =>
1. ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΕΧΝΗ / ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ -> ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ / ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ / ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

2. ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΤΛΗΣΗΣ ΘΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΖΩΗΣ (ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΑΞΙΕΣ): ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ / ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ -> ΤΟΝΩΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ / ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ / ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ / ΣΤΗΡΙΞΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ / ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

3. ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ -> ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΚΟΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ -> ΤΟΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ – ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ->
ΑΜΥΝΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΟΜΟΓΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΕΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ -> ΣΥΝΟΧΗ / ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ

ΔΟ2
1. ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΛΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ / ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ / ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ / ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ( ΑΝΑΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ) -> ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΠΑΦΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΕ Μ.Π.Κ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥΣ

2. ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ Μ.Π.Κ. ΑΠΟ ΣΧΟΛΕΙΑ:
Α) ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ (ΙΣΤΟΡΙΑ, ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ…)
Β) ΓΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΘΗΤΩΝ
Γ) ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕΛΕΤΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

3.  ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ / ΞΕΝΑΓΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥΣ…

4. ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ / ΔΡΑΣΕΩΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΑΠΟ ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ / ΜΑΘΗΤΩΝ (ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ Μ.Π.Κ.) ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ…

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
1. ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ Μ.Π.Κ. ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ
2. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ Μ.Π.Κ.
3. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ Μ.Π.Κ.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΥΣΑΤΕ

Επιμέλεια:
Σωτήρης π. Ζάχος
Ζωή Δουβεντζίδου